Η βουβωνοκήλη του Μήτσου έφτασε το μέγεθος του κεφαλιού του. Και είναι και μεγαλοκέφαλος ο Μήτσος – πόντιος γαρ.
Όμως η λίστα χειρουργείων στο νοσοκομείο της Άνω Παναγιάς έχει φτάσει σε μήκος σχεδόν όσο ένα ανακόντα Αμαζονίου.
Και επειδή είναι χαλασμένος και ο υπολογιστής, τα ονόματα γράφονται σε ρολό κουζίνας.
Και εκεί που έχει 13 μήνες αναμονή, βλέπει στην τιβί τον πρωθυπουργό να λέει: πήγαινε το απόγευμα και θα χειρουργηθείς γρήγορα.
Πάει ο Μήτσος βιαστικά στο γκισέ των επειγόντων και ζητάει επίσπευση -και η ξανθιά σγουρομάλλα απλώνει το χέρι και ζητάει 1.000 ευρώ.
Ο Μήτσος δεν τά’χει περίσσεια και προτιμάει να κουβαλάει τη μπάλα κάτω από τον αφαλό του για ένα χρόνο ακόμη.
Πίσω του, στην ουρά, ο μεγαλοκτήμονας γείτονάς του ο Κίτσος. Ίδια βουβωνοκήλη, αυτός την έχει από δεξιά. Βγάζει μάτσο τα πενηντάρικα από την τσέπη, κόβει το λάστιχο και τα δίνει ζεστά στην κυρία. Και αυτή του λέει να έρθει σε 20 μέρες, νηστικός και με πυζάμες ριγωτές.
Γυρίζει με το αμάξι ο Μήτσος και ενώ ζωγραφίζει με μαρκαδόρο τη σβάστικα πάνω στην κήλη, ακούει στο ραδιόφωνο μία κυρία με φωνή-οπερέτα να εξηγεί τις αιτίες που γιγαντώνεται η ακροδεξιά.
Δύο μήνες μετά συναντάει τον Κίτσο στο καφενείο, χειρουργημένο και σινιέ, να του λέει να πάει γρήγορα ξανά στο νοσοκομείο γιατί θα πληρώσει η Ευρώπη μερικά χειρουργεία και θα είναι τΖαμπαντάν -μπας και γίνει το ανακόντα πύθωνας. Τρέχει ξανά ο Μήτσος αλλά έχουν μπερδέψει τη σειρά κ δεν ξέρουν ποιος προηγείται. Του λέει ψιθυριστά η καθαρίστρια δίπλα του που είναι και χωριανή του να βρει έναν ιδιώτη και μετά θα μιλήσει αυτή στη διευθύνουσα, εκείνη στον διοικητή, εκείνος στον υπεάρχη και ίσως γίνει η δουλειά. Και εκεί που πάει να φύγει ο Μήτσος με το κεφάλι κατεβασμένο, σκάει η βουβωνοκήλη, πετάγονται στον αέρα καφετί σερπαντίνες και φωνάζει υστερικά η χωριανή: γρήγορα στο χειρουργείο γιατί θα μας βγάλουν στα κανάλια. Και εκεί που σβήνει από την αναισθησία, ακούει μία φωνή από πάνω του: τυχερός ο Μήτσος. Γλίτωσε την αναμονή.
