#Μετάλλιο 

Ο Μανωλιός, σεσημασμένος πυρηνάρχης της δεξιάς στο χωριό Πετινίτσα, βλέπει την βράβευση του Πρωθυπουργού για την πορεία της οικονομίας από την Γερμανική κυβέρνηση και φοράει την μπλε ελεκτρίκ γραβάτα να το γιορτάσει στον καφενέ του Βαγγέλη:
– Γραβάτα φωσφοριζέ σήμερα, Μανωλιό. Τι γιορτάζουμε; Έχει κάποια επέτειο η κυβερνησάρα μας; Κλείνει κάτι; Γιατί τα σπίτια μας τα κλείνει κάθε μέρα. 
– Βαγγέλη, είσαι εμμονικός, με παρωπίδες. Εδώ ο Μητσοτάκης βραβεύτηκε από τον Μερτς για τις οικονομικές επιδόσεις της χώρας μας.
– Μανωλιό, ο Μερτς δεν ζει εδώ. Γι’ αυτό βραβεύει. 
– Τι εννοείς ρε Βαγγέλη; Όχι πες. 
– Εμείς δεν πληρώνουμε περισσότερα απ’ όλους τους ευρωπαίους για σπίτι; Πόσα στέλνεις στην κόρη σου στην Αθήνα που σπουδάζει;
– Άστο, Βαγγέλη. Μου έχει πιει το αίμα. 
– Εσύ δεν κλαιγόσουν χθες που πήγες στον μανάβη και άφησες 40 ευρώ μόνο για φρούτα;
– Ένα ένα τα τρώω τα κεράσια, Βαγγέλη. Παλιά πετούσαμε και κάνα σάπιο. Τώρα κλείνω τα μάτια και τρώω και το σκουλήκι. 
– Εσύ δεν είσαι που έχεις πάθει αχρωματοψία από τα χρωματιστούς λογαριασμούς του ρεύματος;
– Ε ναι ρε Βαγγέλη. Όλα τα χρώματα ίδια τα χρυσοπληρώνω. 
– Εσύ δεν είσαι ρε Μανωλιό, που πληρώνεις τα φάρμακά σου 4 φορές πάνω; 
– Ναι ρε Βαγγέλη. Έχω και μια οστεοαρθρίτιδα που με τσακίζει. 2 χρόνια αναμονή μού λένε για χειρουργείο. Και ψάχνω δανεικά να την κάνω έξω. 
– Εσύ δεν είσαι που δίνεις της Παναγιάς στα μάτια για φροντιστήρια στον μικρό σου το γιο και παρακαλάς από μέσα σου μην περάσει γιατί δεν θα βγαίνεις;
– Εγώ είμαι, Βαγγέλη. Αλλά αλλιώς δεν θα έχω μούτρα να δω το παιδί και τη γυναίκα μου. 
– Εσύ δεν είναι ρε Μανωλιό που μου άνοιξες τεφτέρι και μου πληρώνεις τον καφέ με δόσεις τα τελευταία 2 χρόνια;
– Εγώ είμαι, Βαγγέλη. Εγώ. 
– Ε πάρε το αεροπλάνο ρε Μανωλιό, πήγαινε στο Βερολίνο και πες εκείνου του Μερτς πως έκανε λάθος με τη βράβευση. 
– Τι εννοείς ρε Βαγγέλη;
– Εσένα έπρεπε να παρασημοφορήσουν, Βαγγέλη. Γιατί το αξίζεις το μετάλλιο που ακόμη ψηφίζεις τον Μητσοτάκη.