Σήμερα η συμμετοχή είναι μία οφειλή.
Ακόμη και η νοερή. Έναντι του Ανθρώπου.
Αυτού που βιώνει την απρόσμενη και άδικη απώλεια.
Ας οδηγήσει κάπου εμάς.
Σε μία νέα ισορροπία που δεν θα ξεχνά.
Και ας γίνει για τους γονείς ένα ξαπόσταμα.
Ένα ξέφωτο από την ένταση, τη θλίψη.
Μια κούφια ανάσα, γεμάτη οξυγόνο.
